जब एआई कविता लिखती है

Ang NFT ni Jason Jiang? Parang perlas sa kaban — mukhang may halaga, pero pag tinawag mo ‘trust,’ wala naman! Static audit? Parang pagsusulat sa exam… pero ang sagot? ‘Sana all.’ Web3 ay hindi tuloy ng simbahan kundi paggawa ng puso — kung di ka nakikinig sa whispers ng code, baka mananat ka pa rin sa liwan. Anong gawad mo? Bumili ka na lang ng golden earrings… tapos i-scan mo pa rin ang smart contract! 😅

Che… ¿auditoría estática? ¡Qué risa! El código era “seguro”, pero la confianza se esfumó como un mate frío en plena noche. CertiK no escanea contratos… ¡escucha sus latidos! En Brooklyn, mi mamá me dijo: “No basta con cerrar candados… hay que saber quién camina por tu puerta”. Y ahora sé que la verdadera seguridad vive donde el silencio conoce su intención… y solo entonces el código deja de ser sagrado. ¿Alguien tiene un token? O más bien… ¿quién pagó la cuenta?

A IA escreveu um poema… mas esqueceu de verificar o contrato. O código estava ‘seguro’? Sim — como um abraço da vovó depois do jantar. 🤔 Mas quando o mineiro foi à noite? Nenhum balanço de risco… só silêncio e um suspiro. A CertiK não vende segurança — vende saudades de quem já foi embora. E você? Já usou uma carteira digital ou ainda confia num contrato que sussurra na escuridão? 😉 Comenta lá em baixo: qual é o teu último ‘safe’? #Web3 #FadoDigital

Когда AI пишет поэзию — она не про код. Она про то, как ты в 3 часа ночи понял: “Аудит прошёл”, а доверие ушло с балкона. Веб3 не продает безопасность — он крадёт твою веру и заменяет её на тихий ритуал. Ты думал — автоматизация спасёт мир? Нет. Тут тихо: настоящая безопасность — это знать, кто идёт к тебе в полночь… А кто-то уже спит? Поставь лайк! 🤫